globe                   
                            
Globetrotters

Copyright ©  and Webdesign 2010 J.J.V.

Home

Camperplaatsen

Tips

Reisverslagen

Campers

Rariteiten

Links

Ervaringen anderen

Disclaimer













 

 

                          Verslag van ons ongeluk in 2002 en de vele fouten van de ANWB.

Dinsdag 30 juli 2002:
17.30 uur: We krijgen een ongeluk in Chateau-Renault. Een Fransman rijdt links voor tegen ons aan. De hele linker voorpunt van onze camper ligt in de kreukels. Zelf mankeren we niets, op (zoals later blijkt) een aantal blauwe plekken een zere en een dikke enkel na. Zodra het kan nemen we (nog ter plaatse) contact op met de ANWB - alarmcentrale steunpunt Lyon. Het lukt het beste met Mark zijn mobieltje. Na 20 minuten in de wachtstand gestaan te hebben, vertel ik de meneer aan de lijn wat er gebeurd is. Hij vraagt belangstellend of we zelf allemaal nog heel zijn en noteert onze gegevens. (Naam, adres en kenteken camper) Hij ziet dat wij over een Internationale Reis en Kredietbrief beschikken en geeft een dossiernummer door. Dan wordt de verbinding verbroken. Het beltegoed ( prepaid) is op. We worden afgesleept door een garage, waarvan de medewerker zegt dat zij bij de ANWB geregistreerd staan. 
20 uur: Als we bij de garage zitten belt een medewerkster naar de ANWB (Lyon). Weer duurt het een minuut of twintig voordat we uit de wachtstand zijn. Met het dossiernummer zijn we snel gevonden. Ik geef de rest van de gegevens door. Verder vermeld ik dat volgens mijn man wij een All Risk verzekering  bij Unigarant hebben op onze camper. De juffrouw aan de telefoon vindt dat raar, want op een auto van 12 jaar (onze camper is van 1990) sluit je toch alleen maar een WA verzekering af. Ze vraagt of ik de autopapieren en de sleutels bij de camper wil laten. Ik vind dat ik eerst mijn spullen uit mijn camper moet hebben gehaald, voordat ik de papieren daar achterlaat. Ik vermeld ook dat wij een reisverzekering hebben bij Nationale Nederlanden. Ik denk dat ik daarvoor bij SOS - Internationaal moet zijn en spreek met de juffrouw af dat zij kijkt wat er op onze camperverzekering te regelen valt en dat ik contact opneem met SOS - Internationaal. Morgenmiddag kan ik een telefoontje van hun verwachten. Ik vermeld dat het telefoonnummer dat 's middags is doorgegeven niet meer bereikbaar is en geef een ander nummer door. Ik bel nog met SOS - Internationaal. Deze verbinding komt direct tot stand. Ik krijg te horen dat reisverzekeringen van Nationale Nederlanden niet via hun maar via de ANWB lopen. Ik zie op mijn papieren ook nog een nummer van Travel - care, waar ik me zou moeten melden met schade in het buitenland, dus probeer ik dat nummer ook nog maar eens. Dit blijkt echter ook de ANWB te zijn. Deze verwijzen me naar het steunpunt in Lyon. De juffrouw aan de lijn zal me doorverbinden naar Lyon, zodat ik het polisnummer van mijn reisverzekering kan doorgeven. Als ik dan echter weer het muziekje hoor van de wachtstand leg ik op dit moment op en besluit morgenochtend weer te proberen.
Woensdag 31 juli:
8 uur: Ik bel het nummer van onze reisverzekering door naar Lyon. Het is nog niet zo druk, want de verbinding komt snel tot stand. De juffrouw aan de lijn kijkt gelijk na waar we volgens de reisverzekering recht op hebben, wat betreft vervangend vervoer. Het blijkt dat we nergens recht op hebben, omdat onze camper/auto ouder is dan 8 jaar. Ik hang op en wacht op het beloofde telefoontje, die middag. 
Ondertussen lees ik tussen mijn papieren dat we inderdaad All - Risk verzekerd zijn en dat we via de camperverzekering recht hebben op een vervangende camper (voor max. 30 dagen)
15.30 uur: Wij hebben nog niets gehoord en ik besluit zelf maar weer eens te bellen. De juffrouw aan de lijn (niemand noemt hier zijn naam) vindt dat ik nog wel even had kunnen wachten. Het is tenslotte nog maar half 4. Als ze in ons dossier gaat kijken, blijkt dat er in is gesproken op onze voicemail. Dit is helaas gebeurd op de telefoon, waarvan ik had gezegd dat we daar niet meer bereikbaar zouden zijn, dus dit bericht komt nooit bij ons. Als ik dan maar blijf afwachten, kan ik wachten tot ik een ons weeg en gebeurd er nooit iets. Ik vraag of ze dat nummer wil doorstrepen, zodat dat nooit meer gebruikt kan worden door hun. De ANWB had op het voicemail bericht gevraagd om een fax van ons, van onze groene kaart. De papieren van onze autoverzekering zijn namelijk nergens te vinden en zo kunnen ze niets voor ons doen of nazoeken. Het is maar goed dat ik deze papieren niet bij de camper heb achtergelaten, zoals eerst was gevraagd. Dan viel er niets te faxen. Ik vraag waar ik dat moet doen, want in dit dorp is helemaal niets, zelfs geen bakker. Ze zegt, maar u zit toch zeker op een camping. Ik leg uit dat we in een hotel zitten, omdat onze camper bij de garage is. Maar, vraagt ze wat is er dan met uw caravan? Ik vertel haar dat we geen auto en caravan hebben, maar een kampeerauto, waar je zowel in rijdt als in slaapt. Ik vertel dat we daarom ook All - Risk verzekerd zijn. Een kampeerauto van 12 jaar oud kost namelijk net zoveel als een gewone nieuwe auto. Je hebt bij Unigarant recht op een vervangende kampeerauto, wanneer je inderdaad All - Risk verzekerd bent. Daarom zijn we (toch goed) op deze manier verzekerd. Ik leg uit dat we niets te eten hebben, dat het hotel, net als gisteren een rustdag heeft en wij sinds gisteravond alleen vanmorgen een karig ontbijt hebben gehad. Ze begrijpt onze situatie en vraagt of er wel een postkantoor is, zodat we daar het gevraagde kunnen faxen. Dat is er inderdaad. Ik zeg dat ik daar ga proberen te faxen en vraag of ze mij na een half uur weer terug kan bellen, zodat ik weet dat het er is. Nou, bij wijze van hoge uitzondering wou ze dat wel proberen, als ze het niet vergat. Ze zou het naast zich neerleggen, dus ik moest maar afwachten. Wij gaan ondertussen naar het postkantoortje. Er blijkt geen fax aanwezig te zijn. Ze verwijzen ons naar het gemeentehuis, waar wel een fax staat. Helaas is deze alleen 's morgens tot half één open. Achter is echter een deur van het secretariaat en na veel kloppen opent een vriendelijke Francaise de deur. Na onze uitleg wil ze wel even voor ons faxen. 
16.45 uur: De juffrouw belt, zoals gevraagd naar ons terug. Ze heeft de fax net gekregen en zal nazoeken wat er allemaal mogelijk is.
17.00 uur: Dezelfde juffrouw belt weer op. Dit keer met de mededeling dat we alleen recht op een vervangende camper hebben als het gaat om een aanrijding of bij diefstal. Ik vertel dat we inderdaad door een Fransman zijn aangereden, zodat dit het geval is. (Volgens mij was dit in het dossier ook te lezen, maar goed, ze heeft tenminste gevonden waar we recht op hebben) Ze zegt dat ze haar collega's (van het reisbureau naar later blijkt) opdracht gaat geven om een vervangende camper voor ons te regelen. Wij horen dan zo spoedig mogelijk als dit geregeld is.
Donderdag 1 augustus:
10.00 uur: Ik bel de ANWB om te horen hoe het ermee staat. Na 10 minuten in de wachtstand krijg ik van een meneer te horen dat er naar een camper gezocht wordt en dat ik niet moet denken dat de huurcampers voor het oprapen liggen.
15.30 uur: Weer bel ik de ANWB. Ik zeg dat als er geen camper te vinden is we ook wel een auto met caravan willen hebben. De geschikte juffrouw aan de lijn vertelt me dat ze nog niets weten, dat het reisbureau ermee bezig is en dat het niet zoveel verschil maakt of ze een camper of een auto met caravan moeten regelen. Ze kan ons nog niets vertellen, maar wij horen het zodra ze weten wanneer de camper bij ons aankomt. Verder vraag ik of ik de kosten van mijn eten ook vergoed krijg. Ze denkt van niet, want normaal moet je ook eten. Ik zeg dat het nogal een verschil is als je zelf in je eigen camper kookt of dat je verplicht in een duur Frans restaurant moet eten. Ze merkt op dat je het zou kunnen proberen bij de reisverzekering.
18.00 uur: Ik bel weer en hoor dat er nog niets is ondernomen wat betreft het regelen van een vervangende camper. Eerst moet er contact met de garage zijn over de schade aan onze camper en voordien kan er geen camper geregeld zijn. Wij besluiten dat we geen zin en eigenlijk geen tijd hebben (volgende week zondag moeten we weer thuis zijn) om te wachten op een camper, maar dat we een auto willen om rechtstreeks mee naar huis te gaan. Ze gaat kijken of dat mogelijk is en wij zullen dat na ongeveer een uur horen.
21 uur: Ik wordt gebeld door een meneer van de ANWB. Hij vraagt waar onze camper in Nederland heen gebracht moet worden. Ik vertel dat ik dat allang heb doorgegeven en dan ziet hij het ook staan. Ik vraag hoe het is met de beloofde terugreisauto. Ik vermeld dat ik al 2 uur geleden daarover teruggebeld zou worden en dat ik nog steeds op dat beloofde telefoontje zat te wachten. Hij vindt dat ik me te druk maak. Ik heb vakantie. Ik vertel dat wij in een gat zitten waar niets is en dat de muren van onze hotelkamer onderhand op ons afkomen van het eeuwige wachten op niet nagekomen beloften van de ANWB. Ik zeg dat ze blunder na blunder maken. Hij is het daar niet mee eens. De ANWB maakt geen blunders en dat ik in zo'n gat zit is mijn eigen keus. Ik kan zo naar een ander hotel gaan. Ik kan ook een tent kopen en alle daarbij horende zaken. Dat behoort allemaal tot de opties. Mooie opties: Neem maar eens een taxi en ga in het wilde weg in een land waar je de taal niet beheerst op zoek naar twee vrije hotelkamers. Of ga met de taxi op zoek naar een tent ... Nou, wij zien dat niet zitten. Misschien zouden we alles net bij elkaar hebben als we weer naar huis moeten. Net zoals de vervangende camper. Hij zegt dat die voor het weekend zeker niet meer op transport gaat. De camper kan er dus op zijn vroegst dinsdag pas zijn. Verder vertelt hij dat steunpunt Lyon het heel druk heeft. Er werken daar 80 mensen, waarvan 20 vaste medewerkers en de rest is 3 maanden in dienst. Ze kunnen niet alles weten. Dat iemand recht kan hebben op een vervangende camper was hem als vaste medewerker (al 4 jaar in dienst) ook niet bekend. Ik zeg dat ik maar aan het lijntje ben gehouden, want er is nog helemaal niet aan een vervangende camper gewerkt. Hij vertelt dat de medewerkers op het scherm zien dat de opdracht voor een vervangende camper naar het reisbureau was gegaan, dus dat er aan gewerkt werd. Het reisbureau heeft deze opdracht echter niet uitgevoerd, omdat ze eerst wel eens wilden checken of we daar wel recht op hadden. Dus blijft het weer een hele dag liggen en gebeurd er helemaal niets! Ik vertel hem dat we geen vervangende camper meer hoeven, omdat het enige wat we er nog mee kunnen doen als we hem eindelijk hebben is: er rustig mee naar huis rijden. We willen een vervangende auto voor de terugreis en wel morgen! Dus met spoed!
Hij zet dit op het dossier en zal zorgen dat er gelijk morgenvroeg een auto voor ons wordt geregeld. We horen het zodra ze weten hoe laat en waar hij dan klaarstaat. We moeten hem dan met een taxi zelf ophalen.
Vrijdag 2 augustus:
12.05 uur: ANWB Nederland belt ons op met de vraag of we nu een vervangende camper of een auto voor de terugreis willen. Dat is hun niet duidelijk. Het is een heel warrig dossier. Ik zeg dat ik dat gisteren toch heel duidelijk had afgesproken en dat ze nu alweer een halve dag niets ondernomen hebben, terwijl er met spoed aan gewerkt zou worden. De juffrouw beloofd dat we vandaag onze auto krijgen en dat we ook nog de tijd zullen hebben om bij de garage (ruim voor 6 uur) de nodige spullen uit onze camper kunnen halen. 
Eigenlijk verwachten we hier al niet veel meer van, na alle niet nagekomen beloftes tot nu toe, maar we kijken nog maar weer verder naar het behang van onze hotelkamer. Gelukkig mogen we zo lang als we willen op een hotelkamer blijven wachten van de hotellier.
14.30 uur: We hebben nog niets gehoord en bellen maar weer eens naar de ANWB. Er wordt aan gewerkt zegt de juffrouw, die ik gisteren om 6 uur ook aan de lijn had. Ik zeg dat me al van alles is beloofd, maar dat nog niets is nagekomen. Gisteren had zijzelf beloofd dat er na een uur teruggebeld zou worden. Volgens haar belooft ze zulke dingen nooit. Ik moet nog maar even afwachten want de verhuurbedrijven gaan pas om 14.30 uur weer open. Dus vraag ik wat er met de belofte is gebeurd van de meneer van gisteravond, dat er vanmorgen met spoed naar een auto zou worden gezocht. Volgens haar moest eerst de repatriëring worden geregeld van onze eigen camper.
15.00 uur: Het reisbureau van de ANWB belt met de mededeling dat onze huurauto tussen 4 en 5 bij ons afgeleverd zal worden. Maandag moeten we die auto inleveren op een van de inleveradressen. Wat het dichtst bij Oss ligt is dan een heel probleem. Breda schijnt het dichtstbijzijnde te zijn.
17.15 uur: De auto (opel astra station) wordt met een vrachtwagen gebracht. We krijgen de autopapieren en moeten een blad tekenen voor ontvangst.
18.45 uur: We hebben spullen uit onze camper gehaald en vertrekken.
19.30 uur: We eten onderweg.
20.30 uur: vanaf nu kijken we uit naar een hotel. Alles blijkt vol te zitten.
00.30 uur: Na 300 km rijden vinden we nog kamers in Hotel Mercure in Compiégne (ten noorden van Parijs).
Zaterdag 3 augustus:
10.30 uur: We gaan weer verder. 
16.30 uur: We zijn weer thuis.
Maandag 5 augustus:
We nemen contact op met ANWB Nederland om het nog eens te hebben over het inleverpunt (Breda 70 km) van onze vervangauto. De juffrouw (Liesbeth) aan de lijn vindt het een warrig dossier en verbindt ons door met Lyon. Op de vraag hoe je weer thuis komt na het inleveren, wordt gezegd dat je het openbaar vervoer kunt nemen. Het vervoer naar het station moet je zelf maar regelen met het inleverpunt. Er blijkt echter ook een inleveradres in Tiel te zitten (29 km). Om vanuit Tiel met het openbaar vervoer naar Oss te komen is echter zeer omslachtig. Dus wij vragen of we niet met 2 auto's kunnen rijden en kilometervergoeding te krijgen. Na enig navragen is dat mogelijk en wordt gezegd dat er 16 cent per kilometer vergoed wordt. 
Door nog eens met ANWB Nederland te bellen, krijgen we bij hoge uitzondering, omdat er al zoveel mis is gegaan, krijgen we na deze mondelinge aanvraag voor opgave formulieren voor de kosten, die via de ANWB Internationale Reis en Kredietbrief worden vergoed opgestuurd. 
17.00 uur: We zijn in Tiel en zoeken het opgegeven adres van het inleverpunt. Dit bedrijf blijkt al sinds 2 maanden verhuist te zijn naar een ander adres. Wij kunnen de auto eigenlijk niet inleveren, want wij hebben geen exemplaar van de afgifte papier gekregen bij het verkrijgen van de auto. Nou zeggen wij, dan nemen we hem wel weer mee. Geen probleem. Dan komen ze hem maar bij ons thuis ophalen als ze hem willen hebben. Dat vond de meneer in de desbetreffende zaak niet echt zo'n goede optie, want hij pakte toch maar papieren, vulde ze in en gaf ons een bewijs van inlevering.
Dinsdag 6 augustus:
Bij de post zitten de beloofde declaratieformulieren van de ANWB en nog een schade aangifteformulier reisverzekering van Unigarant. Wat ik met het laatste moet weet ik niet. Bij Unigarant loopt onze kampeerautoverzekering en onze reisverzekering loopt bij Nationale Nederlanden.
Zaterdag 10 augustus:
Onze camper wordt op het door ons opgegeven adres afgeleverd.
Vrijdag 4 oktober:
We halen onze "nieuwe" camper op. Helaas werkt Unigarant (expert en de schadeafdeling) ook zeer traag, want we hebben na veel aandringen van de NKC nog steeds geen geld ontvangen en onze camper moet toch betaald worden!
Zaterdag 5 oktober:
We krijgen een brief van Unigarant dat het bedrag voor onze oude camper zo spoedig mogelijk zal worden gestort, maar dat de expert zijn rapport nog maar net had  doorgestuurd en dat zij het nog te druk hadden gehad om het geld over te maken. Verder moeten we met onze klachten over de ANWB (hun moedermaatschappij), bij de ANWB klagen en niet bij hun. We krijgen dus ook onze extra claims niet van hun! Volgens ons vergeten ze echter dat zij de opdrachtgever zijn van zowel de expert en de ANWB, dus dat ook zij hiervoor verantwoordelijk zijn als daar iets niet goed loopt. Zij zouden dit na ons uit te betalen, bij de desbetreffende organisaties weer kunnen verhalen en niet alles op ons dak horen te schuiven.   

Om een lang verhaal kort te maken: 

  • We hadden recht op een vervangende camper. 

  • De ANWB kan dit niet vinden, zelfs niet in de gegevens van de polisvoorwaarden van naar blijkt hun eigen Unigarant verzekeringen!

  • Als ze het eindelijk hebben gevonden krijgt het ANWB reisbureau de opdracht om een camper te regelen.

  • Het reisbureau wil dit zelf checken, omdat ze denken dat het niet goed is.

  • Wij zitten eeuwen vast, mogen niet klagen en moeten blij zijn als we na meer dan een week, en als ik niet zoveel had gebeld nog langer, een vervangende camper krijgen, terwijl onze vakantie dan eigenlijk al voorbij is. 

  • Kortom: De ANWB geeft "zeer professionele" hulp! 

  • Onze "nieuwe" camper verzekeren we niet bij Unigarant, maar bij Aveco. Deze organisatie is niet aangewezen op de ANWB - alarmcentrale, maar valt onder de London - alarmcentrale. Ook voor de reisverzekering gaan we per nieuw ingaand verzekeringsjaar zeker kijken of we daar terecht kunnen.

Klik hier voor tips bij een ongeluk.